Gökyüzü Yeniden Mavileşir

GÖNÜL VERDİĞİMİN DİZİNDE * Oyhan Hasan BILDIRKİ

Kolum kanadım kırık, kuşlar gibi uçamıyorum
Ağrının bini bir para kuruyan kalbimde
Şiir uzak, rüzgâr yok, yağmur desen hanidir yağmıyor
Elde var bir umudum Şehzade'mde
Ah, o da Kafdağı'nın ötesinde
Bir kerecik de olsa çıkıp gelmiyor!

İçim yanıyor, kalbim gidiyor
Çöl sıcaklarının en zorlusu peşimde
Sanki gölgem olmuş, kaç yıldır beni izliyor
Her mevsimde!

İşin kötüsü; "yeter!" bile diyemiyorum
Gözbebeklerimde duman duman kareler
Dilim söylemese de kalbim konuşuyor:
"Ölürsem gözlerim açık gidecek yıllardır
Mor dağların arkasında şiir olup çağlayan
Doymadığım suya kavuşamadan!"

Ne sevdiğim yanımda, ne bir dostum var yakınımda
İçimden geçenleri oturup konuşabileceğim
Gözlerimde gözlerini gülücüklerimle eriteceğim
Kalbimi onca yıldır yakan sevgimi paylaşabileceğim
Birer birer sönüyor ümitlerimi kandil ettiğim yıldızlar
Uğruna ömrümü verdiğim Şehzade'm de görünmüyor
Ah vefasızım, bir kerecik de olsa çıkıp gelmiyor!

Kaderimi yazan, baştan öyle yazmış:
"Sen hep bekleyeceksin!" demiş sanki
Bir gün bakacaksın ansızın toprak alacak beni
Beklediğime kavuşamadan inan ki!

Tanrı'm duy beni, anla beni
Uzanıp dinlenmeliyim gönül verdiğimin dizinde
Ellerimi havaya kaldıracak gücüm kalmadı
Mutluluk benim de kalbimi kuşatsın şimdi
Şehzade'min elleri ellerime dokunsun
Sonsuza kadar gözleri gözlerimde olsun!

Ya da bırak her şey olacağına varsın, Tanrı'm
Kalbim ölümsüz bir şarkıya nağme olsun, kanasın
Her seher başucumda kızıl bir gül açsın
Bağrı yanık bülbülüm tutuşup ağlasın!
2 Eylül 2007

Oyhan Hasan BILDIRKİ